Bugün, 9 Şubat 2012… Bugünün bir önemi var ki o da, Dünya Sigarayı Bırakma Günü olması… Daha önceki yazılarımızda sizlere, sigarayı bırakma yöntemlerinden; ve sigarayı bıraktıktan sonra gerçekleşecek olan muhtemel sağlık olaylarından söz etmiştik. Bu yazımda sizlere, ne bilimsel bir araştırma; ne de sıkıcı bilgilerden söz etmeyeceğim… Bu yazımda sizlere, sigarayı bırakma öykülerinden söz ederek, aslında kendimi anlatacağım… Herhalde sıkılmazsınız okurken… Bu yazının sonunda sizlerden de yorumlarınızı almak isterim elbette; ama Dünya Sigarayı Bırakma Günü’nde, sigara bırakma girişiminden başarılı sonuç almış olan birinin bu yazıyı okuyacağını da pek tahmin etmiyorum.. Yine de sizlerden, sigarayı bırakma öykülerinizi almak istiyorum; başarılı; ya da başarısız olmanız önemli değil…

Öncelikle, sigaraya başladığım ilk günlerden bahsetmek isterim… Henüz 17 yaşımın ilk günlerindeydim; ya da belki de daha 17 yaşıma bile girmemiştim… Malumunuz, radyocuyum, ve radyoculuk bende 10 yaşlarımdan beri bir hevestir. 16 – 17 yaşlarımda bir radyoya girerek, reklamcı olarak göreve başladım; bu hikayeden sizlere daha önce de farklı bir yazımda bahsetmiştim… Önemli olan reklam almak, ya da para kazanmak değildi, önemli olan, radyo atmosferini doyasıya içime çekmek; ve mikrofon başına geçmekti; ama bana kimse mikrofon vermiyordu; sebep olarak ise, sesimin çocuk gibi olmasıydı… Dinleyiciler, program sunanın bir çocuk olduğunu düşünebilirlermiş… İşte bundan dolayı reklam alıyordum; aldığım reklamların tek şartı ise: reklam anonslarını benim yapmamdı… Hal böyle olunca, hayatımda hiç tatmadığım bir duyguyu tattım: KISKANÇLIK… Neden diğer arkadaşlarım program sunuyor da ben sunamıyordum… Sonra, bir de baktım ki, yayın yapan tüm arkadaşlarım sigara içiyor; ve sesleri çocuk gibi değil… İşte sigaraya, bunu farkettiğim gün başladım; sadece yayın yapabilmek için…
İlk sigara içtiğim günü hatırlıyorum; sigara içmeyi bilmeyen ben, akşama kadar öksürmüştüm; nedenini sigara içenler çok iyi bilirler. Sigara benim sesimi yine de kalınlaştırmadı; o ayrı konu, şu anda yayın yaptığım sayılı zamanlarda beni dinleyen arkadaşlarım: ”Yaramaz bir çocuk sesi duyduklarını” söylüyorlar; o kadar da değil bence abartıyorlar ama neyse…
Öyle çok sigara içmedim; ve hiç bir zaman sigara bağımlısı olmadan, ortalama 26 yaşıma kadar sigara içtim; ama ayda bir paket sigarayı bitirmediğim zamanlarım da oluyordu; haftada bir paket sigarayı bitirdiğim zamanlarım da oluyordu… Ve sonunda, tamamen yok etmeye karar verdim; sigara benim hiç bir işime yaramıyordu… Malum artık kendi radyom var; sesin çocuk gibi yayın yapamazsın diyen de yok…
Neden sigarayı bırakmak istedim? Aslında çok sigara da içmiyordum; ve bana bir zararı da olduğunu düşünmüyordum; ama, sigarayı bırakmak istiyordum; çünkü, ispatlamam gereken bir şeyler vardı belki de: Her şeyden önce, ben iradesine sahip olan bir insanım; ve ne istersem bunu yapar, başarırım… Hani derler ya, tuttuğunu koparmak gibi bir durumum söz konusu. ”Sen sigarayı bırakamazsın” diyenlere inattı benimkisi, bırakırım demiştim; madem söylemiştim, bırakmalıydım… Şimdi birisi bana gelse; ve, ”Sen kahveyi bırakamazsın” dese, Evet, bırakamam; bırakamayacağım bir şeyi de bırakırım demem. Ama sigarayı bırakırım demiştim bir kere, bitmeliydi…
Sigara paketi bitene kadar sigara içmeye, ”bırakırım” dedikten sonra da devam ettim; paket bitti, bir daha almamaya karar verdim; ama arada sırada sigara isteyebileceğim kişiler vardı çevremde: 15 günde bir tane, 20 günde bir tane… Dediğim gibi sigara bağımlısı değildim… En sonunda da hiç içmemeye başladım; ve sigarayı bırakmak benim için gerçek oldu… Peki ya sonra…?
Sigarayı bırakma öykülerinde şunu bilmelisiniz ki, çevrenizdeki insanların size olan yaklaşımları çok önemli… Bir arkadaşınız: ”Canın çeker, al bir kere çek” ”Tam çekemedin, istersen bir kere daha çek” İyi de kardeşim ben zaten sigarayı hiç bir zaman ciğerlerime kadar çekmedim ki… Sana ne tam çekip çekemediğimden Bırakın böyle arkadaşları, size iyilik yaptıklarını sanan cahil insanlardan başka bir şey olmadıklarını kesinlikle unutmayın. Ben sigarayı bırakmak eylemini başarıyla gerçekleştirmişsem eğer, bir zorunluluktan dolayı değil, tamamen isteyerek gerçekleştirdim; ve eğer canım çekseydi içerdim, sigara bağımlısı değildim; sigaranın zararları beni etkilemezdi…
Sigarayı bırakma öyküleri arasında şunu da bilmelisiniz ki yine kendimden örnek vererek belirtiyorum: yanımda sigara içen birisi olduğunda, yanında olmam gerektiği zamanlarda, canım sigara içmek istemiyor; artık bana, o sigaranın kokusu çok kötü geliyor; ve öksürmeye başlıyorum… Değil aynı ortamda bulunmak, yolda sokakta bile, yanımdan sigara içen birisi geçtiğinde, sigaranın dumanından rahatsız oluyorum…
Ve şimdi soruyorum size: Ben burda yazının başından beri: ”Tuttuğunu koparan bir insanım”, ”İrademe sahibim” diye yazıyorum; siz beni hiç kıskanmıyor musunuz? Yoksa başaramayacağınızdan mı korkuyorsunuz? Hadi arkadaşlar, sizler de sigarayı bırakma öykülerinizi bizlerle paylaşın; hem de, hem kendiniz; hem de sevdikleriniz için, atın cebinizdeki zehiri çöpe; ve bir daha elinize almayın… Ben inanıyorum; bu yazıyı sonuna kadar okuduysanız, kesinlikle başarabilirsiniz…

30 views